Σεφ, άνευ χαρτοφυλακίου, ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Στις περιπλανήσεις με το αυτοκινούμενο σπίτι μας, η καπετάνισσσα (κυρίως) μαγειρεύει. Και δεν μαγειρεύει μόνο επειδή μας "έσφιξαν τα λουριά" οι προδότες που μας κυβερνούν, αλλά, κυρίως, επειδή της αρέσει. Τρώμε λοιπόν πάντα on board, και τρώμε καλά και οικονομικά. Δεν έχει λόγο άλλωστε να αγοράσει κανείς ένα τέτοιο όχημα αν δεν πρόκειται να εκμεταλλευτεί όλες τις δυνατότητες που του παρέχει. Χώρια που έτσι κάνει πιο γρήγορα απόσβεση του κόστους αγοράς του. Είναι σαν να κοιμάσαι στο σπίτι σου και τρως στο εστιατόριο! Γίνεται; Δεν γίνεται! Εξ άλλου, αυτή τη ζωή κάνουμε εδώ και 40 χρόνια. Παλαιότερα, μάλιστα, το τρίκιλο camping gaz έδινε και έπαιρνε στην igloo σκηνή και, αργότερα, στις επαγγελματικές κλούβες που χρησιμοποιούσαμε όταν αποδρούσαμε από το κλεινόν και βρωμερόν άστυ. Δεν μας άρεσε να αφήνουμε την ομορφιά της Φύσης και την απόλαυση της μοναξιάς για το χατήρι μιας ταβέρνας, όπου το φαγητό ήταν αμφίβολης ποιότητας και νοστιμιάς, η εξυπηρέτηση βασανιστήριο και οι τιμές... καραβίσιες.

Ταξίδευσε, φωτογράφισε, βιντεοσκόπησε και περιγράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Το πλοίο της "Blue Star", σύμφωνα με το πρόγραμμα, θα κατέπλεε στο λιμάνι της Πάτμου γύρω στις πέντε τα ξημερώματα. Βάρβαρη ώρα. "Δεν έχω καμμία διάθεση να φυλάω σκοπιά μέχρι τότε", είπα στην καπετάνισσα. "Λέω να παρκάρουμε το camper στο λιμάνι και να κοιμηθούμε σαν άνθρωποι, μέχρις ότου έρθει το καράβι και μας ειδοποιήσουν οι λιμενικοί να επιβιβαστούμε". Συμφώνησε η καπετάνισσα και πέσαμε, σχετικώς νωρίς εκείνο το βράδυ, για ύπνο. Ο αέρας όμως "έδινε τα ρέστα" του κι' εγώ άρχισα να ψυχανεμίζομαι πως μάλλον θα αργούσαν να μας ξυπνήσουν...

Στο ξεκίνημα του 2012, η "ΑΝΕΚ LINES", μέσα από τα εταιρικά της ημερολόγια, με στόχο να αφυπνίσει την περιβαλλοντική μας συνείδηση, μάς προτρέπει να "Μάθουμε να Σκεφτόμαστε και να Πράττουμε Οικολογικά". Κάθε σελίδα των νέων ημερολογίων έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να προβάλει, να στηρίζει και να αναδεικνύει το σημαντικό περιβαλλοντικό έργο Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, όπως :

Είμαι, γενικώς, ένας καλοπροαίρετος άνθρωπος. Ενίοτε και ευκολόπιστος. Προσπαθώ, κατά κανόνα, να δικαιολογήσω τις πράξεις των άλλων, ακόμη και όταν είναι δια γυμνού οφθαλμού ορατός ο παραλογισμός κάποιων σκέψεων ή επιλογών τους. Όσο όμως και αν προσπαθώ να δικαιολογήσω την εμμονή των οικονομικών (αν)εγκέφαλων της εκάστοτε κυβέρνησης στην επιβολή τεκμηρίων διαβίωσης, για τη μία και μοναδική κατοικία και τα στοιχειώδη μέσα κίνησης και αναψυχής, προκειμένου να εξοντώσουν τη Λερναία Ύδρα που ακούει στο όνομα "φοροδιαφυγή", τόσο πιο πολύ βεβαιώνομαι ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι ψυχασθενείς, αν όχι ηλίθιοι!

Αυτά τα Χριστούγεννα ήταν πολύ διαφορετικά. Άλλοτε συνηθίζαμε να επιβιβαζόμαστε στην "κλούβα" ή στο αυτοκινούμενο, κατά περίσταση, και να παίρνουμε τους δρόμους, πότε προς βορράν, με τελικό προορισμό τις Πρέσπες ή τα Λουτρά της Αριδαίας, πότε προς νότον, περιπλανώμενοι στα χωριά της ορεινής Αρκαδίας ή της Μεσσηνιακής Μάνης και πότε προς δυσμάς, στους αυτοκινητόδρομους της Ιταλίας, της Αυστρίας ή της Γερμανίας. Τότε όμως δεν είχε εκδηλωθεί ακόμη η οικονομική κρίση ούτε υπήρχε τρόϊκα και Δ.Ν.Τ. Γεμίζαμε λοιπόν το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου, γεμίζαμε και τις τσέπες μας, με ό,τι περίσσευε, και όπου μας βγάλει. Το μυαλό θα μας σταματούσε;

Ως "Η καλύτερη εταιρεία της χρονιάς" για το 2011 ψηφίστηκε η "BLUE STAR FERRIES" στα Ναυτιλιακά Βραβεία της Lloyd’s List. Η υπευθυνότητα και η αξιοπιστία που διακρίνουν την πολύχρονη πορεία και τη συνεχή εξέλιξη της εταιρείας διακρίθηκαν σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2011 στην Αθήνα. Το βραβείο παρέλαβε ο Διευθύνων Σύμβουλος της "BLUE STAR FERRIES", κ. Μιχάλης Σακέλλης. Η δρομολόγηση του ολοκαίνουργιου "BLUE STAR DELOS" μόλις στις 11 Νοεμβρίου 2011 στις γραμμές των Κυκλάδων και η παραλαβή του "BLUE STAR PATMOS", που αναμένεται να πραγματοποιηθεί την άνοιξη του 2012, επιβεβαιώνουν τη συνέπεια του Ομίλου "ATTICA GROUP" για τη συνεχή εξέλιξη της εταιρείας αλλά και για τη συμβολή του στην ανάπτυξη των νησιών μας.

Μια δράκα από καμμιά εκατοστή ανθρώπους έχει την αλαζονεία πως της ανήκει ο πλανήτης. Και δεν είναι τίποτα υπεράνθρωποι, ανθρωπάκια του κερατά είναι, που σούρνονται σε αναπηρικές καρέκλες, όπως όλοι οι θνητοί, που βγάζουν σπυριά στον κώλο, όπως όλοι οι θνητοί, που τους πέφτουν τα νεφρά και κάνουν μεταμόσχευση, όπως όλοι οι θνητοί. Αλλά νομίζουν πως ο πλανήτης αυτός είναι δικός τους. Η ψείρα περπατάει πάνω στο κεφάλι και νομίζει πως το κεφάλι αυτό είναι δικό της. Δεν το ξέρει πως ανήκει σε έναν άνθρωπο που όποτε αποφασίσει να ξεψειριαστεί θα την πάρει ο διάολος την ψείρα.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Είναι κοινό πια μυστικό ότι το πετρέλαιο θέρμανσης επιλέγεται από κάποιους ιδιοκτήτες ταξί, φορτηγών και αυτοκινούμενων τροχόσπιτων αντί του πετρελαίου κίνησης. Ο λόγος είναι βεβαίως προφανής. Και, μολονότι μια τέτοια επιλογή κρύβει σοβαρούς κινδύνους, με πιο ορατό την σύλληψη του χρήστη και την παραπομπή του στη Δικαιοσύνη, με την κατηγορία της φοροδιαφυγής, είναι αρκετοί αυτοί οι οποίοι αδυνατούν να αντισταθούν στον πειρασμό να βάλουν στο ρεζερβουάρ των αυτοκινήτων τους τον κόκκινο αντί του μαύρου χρυσού. Είναι βλέπετε δύσκολες οι εποχές και το χρήμα δεν περισσεύει πια.

Δεν πληρώνω διόδια (και με την άδεια του… νταβατζή). 

Του Μπάμπη Κωνσταντάτου.

Συγχωρήστε μου, αγαπητοί συνάδελφοι καμπεράδες, τον χαρακτηρισμό της επικεφαλίδας, αλλά μου είναι αδύνατο να έχω άλλη ιδέα για τις εταιρείες που εκμεταλλεύονται το εθνικό οδικό μας δίκτυο. Και ακριβολογώ με τη λέξη «εθνικό», εξαιρώντας την αττική οδό, όχι γιατί αποδέχομαι να εξακολουθώ να την πληρώνω, έστω κι αν τα έξοδα κατασκευής της έχουν υπερκαλυφθεί, αλλά γιατί αυτό το άρθρο δεν αφορά στο ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ γενικά, αλλά στο ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ειδικά, την κατηγοριοποίηση της καταβολής διοδίων των campers σαν τριαξονικά φορτηγά ή λεωφορεία. Και αυτό μόνον επειδή το ύψος τους ξεπερνάει τα 2,20 μέτρα!