Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος

Ο Γιάννης Ρωσσικόπουλος αποτελεί απαγορευμένο καρπό για την συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιογράφων. Ο έντονα αιρετικός και αθυρόστομος αρχηγός των Hells Angels στην Ελλάδα, που δεν φοβάται να χαρακτηρίσει αρχ@δι ακόμη και τον Αρχιεπίσκοπο, μπορεί να προβληματίσει και να σοκάρει και τον πλέον απαλλαγμένο από ταμπού και προκαταλήψεις ακροατή του. Σε καμία ωστόσο περίπτωση δεν μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει ότι υποτιμά τη νοημοσύνη μας, ότι μασάει τα λόγια του ή ότι κρύβεται πίσω απ' το δάκτυλό του.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Περάσαμε από τις Μυρτιές στην Τέλενδο με τη λάντζα του Γιώργου Τρικοίλη στην οποία, μαζί με την γαλανόλευκη, ανέμιζε και η σημαία της Αυστραλίας όπου έζησε κάποια χρόνια ο Γιώργος μέχρις ότου επέστρεψε με τη σύζυγό του στην Τέλενδο. Βαρκάρης αυτός, ιδιοκτήτρια του εστιατορίου με το όνομα "Ο Βράχος" η Πόπη.

Η Τέλενδος δεν είναι ένας τυχαίος τόπος. Είναι ένας τόπος μοναδικός, με απίστευτη θετική ενέργεια. Ένας τόπος όπου οι λιγοστοί μόνιμοι κάτοικοί του βιώνουν τη μοναχική κοινωνία των μικρών και ξεχασμένων επίγειων παραδείσων και όχι την κοινωνική μοναξιά των μεγαλουπόλεων.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Είχα ακούσει τόσα πολλά για τον καραβομαραγκό της Καλύμνου Νικόλα Τριπολίτη που έφτασα στο σημείο να πιστεύω πως επρόκειτο για υπερβολικά σχόλια και υπερ-εκτίμηση των δυνατοτήτων αυτού του ανθρώπου από τους φίλους του και τον κύκλο των πελατών του. Απεδείχθη όμως ότι όλα όσα είχα ακούσει γι' αυτόν ήταν πέρα ως πέρα αλήθεια και κάτι παραπάνω!

Σε μια ηλικία που μετράει λίγα μόλις χρόνια πάνω απ' τα 40 και τον 13χρονο γιο του Μιχάλη να μετράει τις λέξεις του πατέρα του και να παραδειγματίζεται απ' το ταλέντο του, ο Νικόλας, που υιοθέτησε το παρατσούκλι Τριπολίτης και αντικατέστησε το επώνυμό του μ' αυτό, μοιάζει περισσότερο με καραβομαραγκό που έχει πείρα πολλών δεκαετιών!

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Πέρασαν 8 χρόνια από τότε που αντίκρυσα το θαύμα που έφτιαξε με ιδρώτα και αίμα ο καπετάν Σταύρος Βαλσαμίδης στα Βλυχάδια της Καλύμνου. Ένα μουσείο με θαλάσσια ευρήματα που με τα χέρια του ανασήκωσε απ' τον βυθό της θάλασσας σε όλη τη διάρκεια της ζωής του : https://www.ribandsea.com/face/1049-to-mouseio-tis-thalassas-tou-stayrou-valsamidi-stin-kalymno.html

Ο καπετάν Σταύρος έφυγε απ' τη ζωή, πριν από μερικά χρόνια, έτσι ακριβώς όπως το είχε ονειρευτεί. Από καρδιακή ανακοπή στον βυθό της θάλασσας. Στο πόδι του άφησε τον γιο του Γιάννη ο οποίος συνεχίζει το έργο του πατέρα του και στο μέτρο των δυνατοτήτων του το πάει παραπέρα. Τον συνάντησα χθες στα Βλυχάδια και με ξενάγησε με τον δικό του μοναδικό τρόπο στην απίστευτη θαλασσινή συλλογή του πατέρα του.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Είχα τη φαεινή ιδέα, το θράσος θα έλεγα, να ζητήσω απ' το φαινόμενο αυτό του αθλητισμού, τον 93χρονο κ. Κωνσταντίνο Χατζηεμμανουήλ, να τρέξουμε μαζί στο στάδιο της Κω. Εκεί όπου ο ίδιος προπονείται καθημερινώς με τις οδηγίες του Στέργιου Χατζηστέργου. Όχι βέβαια για να τον ανταγωνιστώ, αλλά για να τον βιντεοσκοπήσω με την GO PRO καθώς θα έτρεχα δίπλα του.

Και μπορεί μεν στα 100 μέτρα να κατάφερα να τερματίσω δίπλα του, στα 400 μέτρα όμως ήπια ολόκληρο το πικρό ποτήρι της ήττας αφού στα 320 μέτρα εγκατέλειψα και περιορίστηκα να τον βιντεοσκοπώ καθώς αυτός κάλπαζε προς τη γραμμή του τερματισμού! Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς πως η ευγένεια του κ. Χατζηεμμανουήλ δεν τον άφησε να τρέξει σύμφωνα με τις δυνατότητές του, για να μη με κάνει να αισθανθώ άσχημα, τότε αντιλαμβάνεται το μέγεθος αυτού του αθλητή και της δικής μου ανεπάρκειας στον ανταγωνισμό μου μαζί του. Είναι ίσως αυτή η απίθανη περίπτωση που ο πατέρας κατατροπώνει στον αθλητικό στίβο τον γιο του!