Γράφει, σκεπτόμενος και προβληματισμένος, ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Όντως είναι "περίεργη" αυτή η όψιμη επίδειξη "δύναμης" και "ευσυνειδησίας" εκ μέρους των "θεραπόντων" της Θέμιδος, την ώρα ακριβώς που οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι νοιώθουν τη γη να φεύγει κάτω απ' τα πόδια τους και τις καρέκλες τους να τρίζουν από την επικείμενη λαϊκή έκρηξη. Την ώρα που οι εκπρόσωποι της τρόϊκας αλωνίζουν ανενόχλητοι στα υπουργικά γραφεία και φέρνουν νέα μέτρα, νέες κατασχέσεις, νέες αυτοκτονίες.
Είναι οι ίδιοι αυτοί δικαστές που τόσα χρόνια κωφεύουν στις κραυγές αγωνίας τόσων συνελλήνων. Που κάνουν πως δεν βλέπουν τα μνημόνια τα οποία παρανόμως υπογράφονται. Που κάνουν πως δεν βλέπουν την παράδοση της εθνικής κυριαρχίας και του δημόσιου πλούτου. Που βάζουν στο συρτάρι τις προσφυγές των πολιτών όταν αυτοί ζητούν να συλληφθούν οι βουλευτές που υπογράφουν την παράδοση της χώρας, με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.