Επιμέλεια - Βίντεο : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Ο Γιάννης Πουλόπουλος ανήκει στο σπάνιο εκείνο είδος ανθρώπου το οποίο μικρές πιθανότητες έχει να συναντήσει κανείς τυχαία και να συζητήσει μαζί του, αν δεν το επιδιώξει. Το γεγονός λοιπόν ότι τον συνάντησα προχθές στην Αίγινα, στο "Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Αγρίων Ζώων", λίγο μετά την Παχειά Ράχη, ήταν κάτι περισσότερο από τύχη. Ήταν επιλογή και ευλογία μαζί.
Πάει πολύς καιρός που ήθελα να ενημερωθώ, με προσωπική επαφή, για το έργο του. Ο αδελφός του Παναγιώτης, καλός μου φίλος από τον χώρο των φουσκωτών σκαφών, που έφυγε αναπάντεχα και άδικα από τη ζωή σε ηλικία πενήντα ετών, μου είχε μιλήσει πολλές φορές για τον Γιάννη.
"Αυτός είναι δοσμένος, ψυχή τε και σώματι, στα ανήμπορα ζώα", μου έλεγε, και το πρόσωπό του φωτιζόταν θυμάμαι από υπερηφάνεια για τον αδελφό του.