Το Σάββατο 4 Ιουνίου στα πλαίσια του Καθαρισμού της Γυάρου που διοργάνωσε το WWF, ο Όμιλος Φουσκωτών και Ταχυπλόων Σκαφών Σύρου συμμετείχε με μία βάρκα και δύο μελή, μεταφέροντας εθελοντές στις παραλίες της Γυάρου. Στον καθαρισμό συμμετείχαν δύο ακόμη βάρκες με 40 εθελοντές από Σύρο και Αθήνα. Μαζί, συμμετείχαν  η ομάδα του Life Debag στα πλαίσια της «Εβδομάδας χωρίς πλαστική σακούλα» καταγράφοντας τα απορρίματα που συλλέχτηκαν, εκπρόσωποι του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης και της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, οι πρόσκοποι, η Λέσχη φωτογραφίας και φοιτητές από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

Του Σωτηρίου Καλαμίτση.

Κατσάδιασε ο Κοντομηνάς τους υποτακτικούς του που τα έσουραν από ραδιοφώνου στο θνήσκον σύστημα Υγείας στην Ελλάδα εξ αφορμής της ευγενούς πρωτοβουλίας του φίλου του Αποστολόπουλου, ιδιοκτήτη του Ιατρικού Κέντρου, για την Ικαρία. Τους τα έψαλλε, επειδή είπαν ότι είναι κατάντια για τη χώρα να καλύπτουν τα κενά της υγείας οι ιδιώτες, αφού οι διαπλεκόμενοι έχουν καταφάει τις σάρκες του ελληνικού λαού. Και είχαν πολύ δίκηο και μπράβο τους. Αλλά το αφεντικό θύμωσε, επειδή δεν έγλειψαν από κορυφής μέχρις ονύχων τον φίλο του. Κατ’ αυτόν, αντί να βρίσουν τόσο το υπουργείο Υγείας που έχει αποτελειώσει το σύστημα υγείας όσο και τους νταβατζήδες, έπρεπε να εκθειάσουν το Ιατρικό Κέντρο και να αφήσουν τον ακροατή/θεατή να κάνει τους συνειρμούς του. Να μη δίνουν, δηλαδή, μασημένη τροφή. Έτσι, θα τα έχει καλά και με την κυβέρνηση και με τον φίλο του. Ποιος χέζει την ελευθερία του λόγου, την αντικειμενικότητα των ΜΜΕ, το Σύνταγμα, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και άλλα τέτοια ευτράπελα. Νόμος είναι το δίκηο του καναλάρχη.

Γράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Η οριστική και αμετάκλητη απόφασή μου να μην ξαναπάω, εν ζωή, στο νησί που αγάπησα και... με μίσησε, είχε σαν αναπόφευκτη συνέπεια να ζητήσω χθες την μεταδημότευσή μου από τον Δήμο Κάσου στον Δήμο Ηλιούπολης, όπου συνεχώς και αδιαλείπτως κατοικώ από το 1987.

Πριν από καμμιά δεκαριά χρόνια, είχα αποφασίσει να μεταφέρω τα εκλογικά μου δικαιώματα στην Κάσο, ιδιαίτερη πατρίδα της συζύγου μου. Γιατί το έκανα; Ιδού μερικοί από τους λόγους :

Του Σωτηρίου Καλαμίτση.

Μόλις είχα τελειώσει την ανάγνωση μιας ποινικής απόφασης, όταν το αγαπητό makpress μού θύμισε ότι η κ. Σταυρούλα Κουράκου και ο σύζυγός της Γιάννος, ο βετεράνος της λυσσαλέας πάλης για τον σοσιαλισμό, έχουν καταδικασθεί έκαστος  σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών μετατρέψιμη προς δέκα ευρώ ημερησίως και χρηματική ποινή € 10.000 για ανακριβή δήλωση «πόθεν έσχες» το 2009 - υπόθεση που προέκυψε από τη δημοσιοποίηση της «λίστας Λαγκάρντ» το 2012. Αν δεν με απατά η μνήμη μου επρόκειτο για € 1,2 εκ.  μόνον, τα οποία δεν κατόρθωσε το ζεύγος να δικαιολογήσει. Πλήρωσαν 4 έτη Χ 12 μήνες = 48 μήνες Χ 30 ημέρες = 1440 ημέρες Χ 2 [το ημερήσιο ποσό διπλασιάζεται]  = 2880 Χ € 10 = 28.800 + 10.000 = € 38.800 Χ 2 καταδικασθέντες =  € 77.600. Κέρδος € 1.122.300. Βγάλε και τα δικηγορικούλια κατ’ ελάχιστον, καθαρά € 1.100.000. Pas mal.

Σήμερα, λοιπόν, αποφάσισα να πεταχτώ μέχρι την Δ.Ο.Υ. Ηλιούπολης για να παρακαλέσω, σε πρώτη φάση, τον Έφορο να επισπευστεί η διαδικασία της νέας εκκαθάρισης των δηλώσεών μου των οικονομικών ετών 2013-2016 λόγων αναδρομικών συντάξεων : http://www.ribandsea.com/articles/2353-poios-eipe-oti-to-kratos-exei-nootropia-aliti-lathos-symperifora-apateona-exei

Ποιος ήταν ο λόγος που έκανα την σημερινή ακτιβιστική ενέργειά μου στο άντρο της οικονομικής ακολασίας; Μα είναι αυτονόητος. Δεν είναι δυνατόν να καλείται ο πολίτης να καταβάλλει εγκαίρως τον φόρο εισοδήματος και να απειλείται με τοκογλυφικά επιτόκια, σε περίπτωση που δεν θα έχει την δυνατότητα να είναι συνεπής, και το Κράτος (ποιο Κράτος;) να μην του πληρώνει ή να μην συμψηφίζει αυτά που του οφείλει χωρίς μάλιστα να του καταβάλει ένα στοιχειώδες επιτόκιο για την καθυστέρηση!