Του Σωτηρίου Καλαμίτση.

Σπάνια έχω μείνει από θέμα για να το καυτηριάσω ή να το αναδείξω εν τη παπαρολογία του. Χθες π.χ. έπεσα πάνω σε ανακοίνωση των «ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», όπου διάβασα :
«Η πορεία για την ανασυγκρότηση της Ελληνικής Κεντροαριστεράς χρειάζεται μια γενναία πρωτοβουλία... χωρίς αποκλεισμούς με προγραμματική συμφωνία σε Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό, με Μέτωπο στο Λαϊκισμό, με Προοδευτικές Μεταρρυθμίσεις και Πολιτικές για Θέσεις Εργασίας Ανάπτυξη και Ευημερία, θα προσφέρει στην Ελληνική Κοινωνία ένα νέο Πολιτικό Αφήγημα για την Ανασυγκρότηση της Χώρας και της Ελληνικής Κεντροαριστεράς.
Θέλω να καταθέσω δυο πολύ συγκεκριμένες προτάσεις, οι οποίες πιστεύω πως θα βοηθήσουν στο παραπάνω πλαίσιο.

Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης.
Τα ΄μαθες τα νέα παιδί μου Γιαννιώτη; Χρειάστηκε να περάσουν 18 χρόνια κόπων και θυσιών, για να κατακτήσεις το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Ρίο. Ίσως να ήταν και χρυσό, αν στο τελευταίο χιλιοστό τού δευτερολέπτου χτυπούσες με το αριστερό χέρι την πινακίδα του τερματισμού αντί με το δεξί. Είσαι, όμως, σωστός αθλητής και σέβεσαι τους κανόνες, σύμφωνα με τους οποίους τη νίκη πήρε άλλος, εξ ου και παραιτήθηκες από την ένσταση που υπέβαλε ο προπονητής σου. Δυο φορές μπράβο λοιπόν!

Του γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης.

Μπράβο ρε Λευτέρη. Τους έσκισες όλους κι΄ ανέβηκες στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου με το χρυσό μετάλλιο στο στήθος, για να ακούσεις τον εθνικό μας ύμνο και να τον ψιθυρίσεις σε αντίθεση με άλλους αθλητές που ακούνε τον εθνικό ύμνο με σφιγμένα χείλη.

Χάρη στη νίκη σου έμαθα κι΄ εγώ το σύνθημά σου «Ναι ρε φίλε, Ναι Ελλάδα». Μπράβο αγόρι μου. Συγκρατημένος και συγκροτημένος στις δηλώσεις σου έδειξες πως το κρανίο σου δεν  μπάζει. Χίλια μπράβο. Και να δεις που σαν γυρίσεις στην πατρίδα θα σου σφίγγουν όλοι το χέρι. Υπουργοί, αναπληρωτές υπουργοί, υφυπουργοί, Γενικοί και Ειδικοί Γραμματείς, Φαρισαίοι γενικών καθηκόντων,   βουλευτές και πάσης φύσεως σφουγγοκωλάριοι και παρατρεχάμενοι, για να δαγκώσουν ένα μικρό κομματάκι από τη δόξα σου. Βάζω στοίχημα πως μέχρι κι’ ο Καρανίκας θα τρυπώσει δίπλα σου σε κάποια φωτογραφία.

Πηγή : http://pigkouinos.blogspot.gr/2016/08/sorry-is-this-way-to-museum.html

Δις ιζ μάι φερστ τάιμ ιν Άθενς. Ας γιου καν ιμάτζιν, άι αμ βέρι εξάιτεντ! Διότι ήθελα εδώ και μένι γίαρς να έρθω! Γιου νόου, του βίζιτ δε μιουζίουμς εντ δε μόνιουμεντς! Όλα όσα διδασκόμουν στο σχολείο και διάβαζα στα μπουκς. Για τον τόπο που γέννησε δε σουπίριορ αρτ, ντεμόκρασι, γουέστερν σιβιλαϊζέισον. Ιτς ε μπιγκ ντέι: πηγαίνω να επισκεφθώ επιτέλους το καλύτερο μουσείο της χώρας και ένα από τα πιο ιμπόρταντ μουσεία ιν δε χόουλ γουόρλντ: Νάσιοναλ Αρκεολότζικαλ Μιουζίουμ! Πρίτι κουλ, ιζ'ντ ιτ;

Γράφει ο Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή.

Όταν τον Απρίλιο του 1828 η Ρωσία κήρυξε τον πόλεμο στην Τουρκία, η Αγγλία και η Γαλλία βρήκαν την ευκαιρία και έστειλαν στρατεύματα στην Ελλάδα. Οι Φράγκοι όσο καιρό έμειναν στην πατρίδα μας δεν άφησαν σε χλωρό κλαρί τους Έλληνες. Μέχρι και το κεφάλι του Κολοκοτρώνη διατίμησαν πέντε χιλιάδες φράγκα! Μια από τις μελανότερες σελίδες της παρουσίας των άλλων στην πατρίδα μας, γράφτηκε τον Ιανουάριο του 1833. Ήταν τρεις μήνες μετά τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια (9 Οκτωβρίου 1831).

Όταν ο Ιωάννης Κωλλέτης έμαθε ότι έρχεται ο Όθωνας, ζήτησε από του Γάλλους φίλους του να ξεκαθαρίσουν την κατάσταση ώστε να υπάρξει απόλυτη υποταγή στο νέο καθεστώς που ετοίμαζαν για την Ελλάδα! Στις 2 Ιανουαρίου 1833 οι Γάλλοι στέλνουν από το Ναύπλιο στο Άργος τον ταγματάρχη Νοντ μαζί με 750 άνδρες, κάτω από τις προσταγές του συνταγματάρχη Στοφέλ. Άμα έφτασαν στο Άργος οι φραγκέσκοι έσπαζαν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους κι ύστερα άρχισαν να σφάζουν άοπλους και αθώους! «Κατάντησαν» γράφει ο Δ. Φωτιάδης στο βιβλίο του “Η δίκη του Κολοκοτρώνη”, «να σφάζωσιν οι γενναίοι Γάλλοι και γέροντες και παιδιά και να εκκοιλιάσωσι και γυναίκας …».