Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης.

Χθες 02.09.2016 και περί ώρα 03:30 ολοκληρώθηκε ο πρωτότυπος διαγωνισμός για την παραχώρηση 4 τηλεοπτικών αδειών. Ο διαγωνισμός στόχευε, κατά την κυβέρνηση, στη συντριβή της διαπλοκής, ώστε τα κανάλια να προσφέρουν αντικειμενική πληροφόρηση στον λαό και να μη διαμορφώνουν την κοινή γνώμη  υπέρ ή κατά της εκάστοτε κυβέρνησης ή κάποιου κώματος αναλόγως του αν οι ιδιοκτήτες τους σιτίζονται ή σιτίζονταν από το Πρυτανείο. Κάτι, δηλαδή, σαν αντι-ΕΡΤ να πούμε, ώστε να υπάρχει ισορροπία. Το Δημόσιο θα μαζέψει τελικά  € 246 εκ. από τον διαγωνισμό σε βάθος τριετίας, ποσό που οι κυβερνητικοί θεώρησαν ότι υπερέβη κατά πολύ τις προσδοκίες τους. Μπορώ, λοιπόν, να υποθέσω ότι προσδοκούσαν ένα συνολικό ποσό της τάξης των € 160 εκ. Εκτός αν αληθεύει η πληροφορία ότι κύκλοι προσκείμενοι στον κ. Παππά εκτιμούσαν πως το Δημόσιο θα εισέπραττε το πολύ € 40 εκ.

Του Κώστα Μαντατοφόρου.

Πηγή : https://mandatoforos.blogspot.gr/2016/08/blog-post_29.html?showComment=1472803873831#c1976946185585073635
Εθίχτηκαν λέει, κάποιοι των Ανεξάρτητων Κωλοτούμπων κυρίως, και ξεσάλωσαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γιατί λέει ο Αρτέμης έτυχε υποδοχής ροκ σταρ στην Τρίπολη. Και περιμένουνε, λέει, πότε θα επέμβει ο εισαγγελέας εναντίον του Αρτέμη για όσα έωλα, λέει, υπόσχεται στον ελληνικό λαό.
Εδώ μπορούμε να κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα για να καγχάσουμε έως να σπαρταρίσουμε στο γέλιο. Οι Ανεξάρτητες Κωλοτούμπες! Παρέα με τον ΤΣΥΡΙΖΑ! Διαμαρτύρονται γιατί κάποιος υπόσχεται κάτι που δεν θα κάνει! Έλεος! Θα πεθάνουμε απ΄τα γέλια! Ναι ρε. Εισαγγελέα. Κι εμείς τον θέλουμε. Μαντέψτε όμως από ποιούς πρέπει ν' αρχίσει.

Του Κων/νου Σταθόπουλου.

Αφορμή για να περάσω στο χαρτί τις σκέψεις μου είναι η περίφημη και "γενναιόδωρη", όπως παρουσιάζεται από τους συνήθεις υπόπτους και λοιπούς ποινικούς, πράξη της υποτιθέμενης διάσωσης του Μαρινόπουλου.

Τα βρήκαν μεταξύ τους οι τράπεζες. Τι πρωτότυπο, λες και υπήρχε η περίπτωση να μην τα βρούν. Θα δώσουμε χαμηλότοκο δάνειο, θα συμμετέχουμε στο κεφάλαιο, αλλά το μπαλάκι στους προμηθευτές.

Σε αυτούς δηλαδή που δανείστηκαν να πάρουν πρώτες ύλες, για να παραδώσουν εμπορεύματα στον Μαρινόπουλο.

Σε αυτούς που πήραν φάρμακα, λιπάσματα, συσκευασίες, μηχανήματα για να παραδώσουν τρόφιμα.

Σε αυτούς που δούλεψαν νυχθημερόν για να παραδώσουν στην ώρα τους.

Σε αυτούς που ξεπουλήθηκαν σε πετρέλαια και βενζίνες. Σε αυτούς που ζητούσε χρήματα ο Μαρινόπουλος για να τους προβάλει το προϊόν στο ράφι.

Εισέπραττε πριν πουλήσει πληρώνοντας, μάλιστα, όχι στην παραλαβή αλλά με εξάμηνη... επιταγή.

Αυτοί λοιπόν πρέπει να δεχτούν κούρεμα 50%.
Και σε περίπτωση που αρνηθούν;

Tου Όθωνα Κουμαρέλλα.

Το γεγονός ότι βρισκόμαστε σήμερα εδώ σε αυτήν την κατάσταση δεν είναι καθόλου τυχαίο. Η ελληνική κοινωνία διήλθε μια μακριά περίοδο σταδιακού εκμαυλισμού και εκφυλισμού. Εκφυλισμού πολιτισμικού, μορφωτικού, κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού. Έτσι το έδαφος πάνω στο οποίο στήθηκε το σκηνικό της νέας υπό κατοχή χώρας, ήταν ήδη έτοιμο και προετοιμασμένο από χρόνια για να υλοποιηθεί την κατάλληλη στιγμή με τις ελάχιστες δυνατές αντιδράσεις.

Τα πρώτα αποτυχημένα σκιρτήματα.

Είναι γεγονός, ότι το σοκ και το δέος που προκάλεσε η εφαρμογή του πρώτου μνημονίου δημιούργησε συνθήκες αφύπνισης σε ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού. Οι μεγάλες κινητοποιήσεις, εν πολλοίς αυθόρμητες, της άνοιξης του 2011 δημιούργησαν επίσης συνθήκες για έναν ουσιαστικό επανακαθορισμό, αντιλήψεων και νοοτροπιών. Ένας όμως επανακαθορισμός που δεν γενικεύτηκε και οπισθοχώρησε γρήγορα, για λόγους που δεν είναι του παρόντος και έχουν να κάνουν, κατά κύριο λόγο, με την ετοιμότητα και την αντιληπτική ικανότητα των πολιτικών υποκειμένων, κυρίως αυτών της αυτοπροσδιοριζόμενης ως «αριστεράς». Έτσι, η ήττα του κινήματος που επακολούθησε, με κορυφαία στιγμή και επισφράγιση αυτής της ήττας με την πραξικοπηματική ανατροπή του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος τον Ιούλιο του 2015, οδήγησε σε αναδίπλωση και στη παραίτηση ευρύτατα στρώματα. Τα οποία υπό το καθεστώς βαθιάς απογοήτευσης, αντιλήφθηκαν, ότι η μοναδική «ρεαλιστική» προοπτική είναι η προσαρμογή στις νέες αντίξοες συνθήκες και η ατομική επιβίωση σε ένα ερημικό τοπίο που τίποτα δεν αλλάζει και όλα τα ίδια μένουν, αν δεν χειροτερεύουν ολοένα.

Tου Αλέξανδρου Ζέρβα.

Για να είμαι ειλικρινής, προσωπικά αδυνατώ να αντιληφθώ την έκπληξη πολλών μετά από μία ακόμη ωμή παρέμβαση των Ευρωπαίων «εταίρων» μας στα εσωτερικά της Ελλάδας, αυτή τη φορά για τη νέα παραπομπή του Ανδρέα Γεωργίου για την υπόθεση της διόγκωσης του ελλείμματος του 2009 από την ΕΛΣΤΑΤ. Είναι δεδομένο, άλλωστε, ότι ο εκάστοτε επικεφαλής της εν λόγω υπηρεσίας ήταν, είναι και θα είναι άνθρωπος της απολύτου εμπιστοσύνης του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου, σε μόνιμη και στενή συνεργασία με την περίφημη Eurostat.

Κοινό μυστικό ήταν επίσης ότι τα οικονομικά στοιχεία κάθε έτους «μαγειρεύονταν επιμελώς», όχι μόνο για τη χώρα μας, αλλά για όλα ανεξαιρέτως τα κράτη-μέλη της ΕΕ, σε απόλυτη συνεννόηση κι αγαστή συνεργασία με την εκάστοτε ευρωπαϊκή ηγεσία. Κάπως έτσι λοιπόν, ήταν απολύτως γνωστή.... η σκανδαλώδης επεξεργασία των στοιχείων της ελληνικής οικονομίας από την κυβέρνηση Σημίτη, προκειμένου να μπει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη, όπως και τα greek statistics της κυβέρνησης Καραμανλή.