Η BLUE STAR FERRIES, με έντονο το αίσθημα κοινωνικής υπευθυνότητας, στηρίζει τους νέους φοιτητές, παρέχοντας εκπτώσεις στους ίδιους και στις οικογένειές τους, για τις πρώτες τους μετακινήσεις από/προς τον τόπο κατοικίας τους προς/από τον τόπο σπουδών τους, οι οποίες είναι αναγκαίες για την εγγραφή τους στα Πανεπιστημιακά ή Τεχνολογικά Ιδρύματα και για την εύρεση κατοικίας.

Η έκπτωση ανέρχεται σε 50% για τον φοιτητή και την οικογένειά του, εφ' όσον τον συνοδεύει, σε όλες τις θέσεις εκτός από καμπίνα LUX και ισχύει έως 31 Οκτωβρίου 2016, για τις γραμμές των Κυκλάδων, των Δωδεκανήσων, του Β.Α. Αιγαίου, το Ηράκλειο και τα Χανιά.

Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης.

Μετέβησαν εν σώματι Δρίτσας, Σταθάκης και Φλαμπουράρης στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, για να καταθέσουν έγκληση κατά του δημοσιογράφου Χίου και του ιστολόγιου «ΜΑΚΕΛΕΙΟ» που έγραψαν, μεταξύ άλλων, ότι οι συγκεκριμένοι υπουργοί «παρτουζώνονταν», ενώ άνθρωποι πνίγονταν στην Αίγινα. Όλως τυχαίως ήταν και τα κανάλια στην Εισαγγελία, για να απαθανατίσουν τα στιγμιότυπα. Έτσι κάνουν οι σωστοί υπουργοί. Δεν στέλνουν έναν δικηγόρο δεόντως εξουσιοδοτημένο να καταθέσει αθόρυβα την έγκληση, όπως κάνουν οι κοινοί θνητοί. Πηγαίνουν συνοδεία ΜΜΕ αυτοπροσώπως στον Εισαγγελέα, ώστε αυτός να αισθανθεί την ανάγκη να σηκωθεί όρθιος στο γραφείο του, να τους χαιρετίσει και να τους υποσχεθεί ότι την ίδια ημέρα κιόλας θα διατάξει τα δέοντα. Εν συνέχεια δε το ΑΜΕ-ΜΠΕΕΕΕΕΕ να δώσει την είδηση με αποσπάσματα από την έγκληση.

Γράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Πολλές υπαναχωρήσεις έκανα στην απόφασή μου να γράψω κάτι ή να μη γράψω τίποτε για το τραγικό ναυτικό "ατύχημα" (ή μήπως έγκλημα εξ αμελείας, υπερβολικής αυτοπεποίθησης και υπεροψίας;) της Αίγινας. Αποφάσισα, τελικώς, να γράψω δυο λόγια, όχι για να μοιράσω ευθύνες ή να αποφανθώ για το ποιος ήταν ο χειριστής του ταχυπλόου, που διέλυσε εις τα εξ συνετέθη την ξύλινη λάντζα, θέρισε ζωές και σκόρπισε τα ανθρώπινα μέλη όσων επέβαιναν σ' αυτήν, ούτε για να μηρυκάσω ή να ανακυκλώσω τις "ειδήσεις" περί της ύπαρξης ή μη υπουργού τινός ανάμεσα στους επιβαίνοντες. Θα πω αυτά που μου επιβάλλει ο σεβασμός προς τη γαλάζια ερωμένη και αδιαφορώ ποιος και αν θα ενοχληθεί.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ζούλας.

«​​Δεν γράφω ποτέ εδώ για προσωπικά πράγματα, αλλά το κάνω μόνο γι’ αυτόν τον πυροσβέστη. Γι’ αυτό το παιδί που κινδύνευσε τη ζωή του για το σπίτι κάποιου συνανθρώπου του. Κάποια στιγμή που φαινόταν ότι η μάχη χάνεται και κινδύνευε η ζωή όλων, άκουσα να του λένε στον ασύρματο “αν δεν μπορείτε άλλο, ελάτε πάνω”. Τότε τον ρώτησα με απόγνωση, “θα φύγεις;”. Χωρίς να μπορώ να δω το πρόσωπό του μέσα στη νύχτα, μου είπε: “ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΩ ΠΟΤΕ ΟΣΟ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ, ΕΧΩ ΟΡΚΙΣΤΕΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΟΤΑΝ ΕΓΙΝΑ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗΣ”. Και ξαναφωνάζει με πιο δυνατή φωνή, γιατί δεν είπα τίποτα: “ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΑΦΗΣΩ ΠΟΤΕ! ΜΕ ΑΚΟΥΣ;”. Εχουν περάσει δύο μέρες από τότε. Δεν ξέρω ποιος είσαι. Αλλά σε ακούω συνέχεια. “ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΑΦΗΣΩ ΠΟΤΕ!”. Σε ακούω συνέχεια, γιατί σίγουρα είσαι πολύ σπουδαίος άνθρωπος. Παρακαλώ μη με ρωτήσετε τίποτα για το γεγονός. Το γράφω μόνο γι’ αυτόν τον άνθρωπο που τιμά τον όρκο του και με την ελπίδα μήπως το διαβάσει και τον γνωρίσω».

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Προβλήτες που τις βάφτισαν λιμάνια. Καπετάνιοι που παίζουν την καριέρα τους κορώνα-γράμματα στην προσπάθειά τους να εξυπηρετήσουν τους κατοίκους των νησιών της λεγόμενης "άγονης γραμμής". Άνθρωποι και αυτοκίνητα που έρχονται και φεύγουν, παίρνοντας μαζί τους το ζεστό καλοκαίρι και φέρνοντας τη μοναξιά του χειμώνα. Ο Δήμαρχος του νησιού που εκτελεί χρέη λιμενικού για να μην πέσει κάποιος στη θάλασσα. Και η ιστορία στο μαγικό αυτό πέλαγος συνεχίζει να γράφεται εδώ και χιλιάδες χρόνια...