Του Ελευθέριου Ρήνου.

Σύμφωνα με ειδική δικαστική γραφολόγο, την αμερικανίδα κυρία Emily J. Will, η οποία έχει εξειδίκευση στη διαπίστωση της γνησιότητας υπογραφών και χειρόγραφων κειμένων, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και μια σειρά από εξουσιοδοτημένοι εκπρόσωποί της, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται υψηλόβαθμοι έμμισθοι δικηγόροι, υπεύθυνοι επικοινωνίας του τμήματος μετόχων, υπάλληλοι του ιστορικού αρχείου της τράπεζας, πήραν μέρος στη χρήση πλαστογραφημένου εγγράφου, το οποίο έχει αποτελέσει μέρος καταλόγου εγγράφων που κατατέθηκε από τους εντεταλμένους δικηγόρους της ΕΤΕ σε δικαστική διαμάχη.

Ο Όμιλος Φουσκωτών και Ταχυπλόων Σκαφών Σύρου πραγματοποίησε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τα Χοιροσφάγια στο εντευκτήριό του. Πέρυσι ξεκίνησαν όλα και η επιτυχία τους, οδήγησε τα Χοιροσφάγια να γίνουν θεσμός και σημείο ένωσης ανθρώπων που αγαπάνε τη θάλασσα από όλη την Ελλάδα.  Φέτος η προσεύλευση του κόσμου ξεπέρασε κάθε προσδοκία καθώς ήρθαν σαράντα άτομα από διάφορα μέρη της  Ελλάδας.

Συγκεκριμένα από τους ομίλους της Αθήνας ο ΟΦΣΕ, η ΛΦΣ Ιάσων και η Ομάδα Αιγαίου, από τη Χαλκίδα ο ΕΟΦΣ και από τον Βόλο οι  Αργοναύτες κατέφθασαν στο νησί μας για να παρακολουθήσουν το τοπικό μας έθιμο. Το Σάββατο 5/11 απο νωρίς το απόγευμα έγινε ο τεμαχισμός του χοίρου και με τη βοήθεια του κρεοπώλη του Ο.Φ.Τ.Σ.Σ. παρασκευάστηκε πηχτή , γουρουνόσουπα και άλλοι πρώτοι μεζέδες. Επίσης, οι γυναίκες του Ο.Φ.Τ.Σ.Σ. είχαν ετοιμάσει εδέσματα για να συνοδεύσουν το κρασί τους οι καλεσμένοι. Το ίδιο βράδυ, έγινε η προβολή του αναμνηστικού βίντεο της 2ης Αποστολής του Ο.Φ.Τ.Σ.Σ. με τίτλο “ΠαραΣύρομαι Κουφονήσι” που πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2016 στο Άνω Κουφονήσι. Μετά την προβολή δόθηκαν αναμνηστικοί έπαινοι  στους χορηγούς και στα μέλη που βοήθησαν εθελοντικά.

Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης.

Αχ, διασκεδάσαμε πάλι χθες και προχθές μέσα στη μιζέρια μας. Είδαμε τους αντιαμερικανούς να γλείφουν τους αμερικανούς, τον πρωθυπουργό να μιλάει σαν Μπρούκλης και τον ΠτΔ να παρακαλάει τον πλανητάρχη να μας έχει στο νου του. Γιατί ρε Πάκη μάς θύμισες το «μη λησμονάτε τη χώρα μου» και όχι το «Χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε, χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε, κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε, μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε, κι’ έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον ΄Ηλιο τον Ηλιάτορα!». Γιατί τόσο παρακάλι; Προς τί τόση γονυκλισία; Γιατί τέτοιο γλωσσόλουτρο; Αφού κάποια στιγμή φοβήθηκα πως θα έλεγες «Πρόεδρέ μου, ιδού ο λαός σας!».

Δαμιανός Βασιλειάδης. (*)

Είναι τρελό και πραγματικά παράλογο, και μάλλον μόνο στην Ελλάδα συμβαίνει, πώς εκείνοι που πρωτοστατούσαν εναντίον της πολιτικής των ΗΠΑ, φωνάζοντας αυτά και άλλα γνωστά συνθήματα εναντίον των Αμερικανών, τώρα πρωτοστατούν και υπερθεματίζουν υπέρ της φιλίας, της προστασίας, της αλληλεγγύης και συμμαχίας με τους Αμερικανούς.

Ήρθαν αλήθεια τα πάνω κάτω στην πραγματικότητα. Άραγε ισχύει αυτό που είπε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο πρεσβύτερος, ότι η Ελλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο; Πολλοί ισχυρίζονται ότι φτάνει πια η αυτομαστίγωση. Δεν πρόκειται περί αυτού. Ασφαλώς ισχύει: «Τα εν οίκω μη εν δήμω». Όμως τα εν δήμω, αν δεν τα πούμε δεν υπάρχει σωτηρία. Ποια είναι αυτά τα εν δήμω θα καταθέσω, σε τίτλους, χωρίς ανάλυση αυτήν την φορά, την οποία έχω κάνει διεξοδικά σε άλλες μου αναλύσεις.

Γράφει ο Δρ. Εμμανουήλ Σαρίδης.

Παρά την κινητοποίηση όλων των θεμιτών και αθέμιτων μέσων που διαθέτει ο Ηγεμών, ιδιαίτερα των μέσων επηρεασμού της κοινής γνώμης, τις πρόσφατες εκλογές στις ΗΠΑ δεν τις κέρδισε η εκλεκτή του, η Hillary Clinton, αλλά ο Donald Trump. Επρόκειτο για εκλογές, που στην ουσία ήταν το ξέσπασμα μιας κρίσης που χρόνια τώρα υποβόσκει ανάμεσα στις δυνάμεις της συντήρησης, που αντιπροσωπεύει η Clinton, και τις δυνάμεις της μεταρρύθμισης, που αντιπροσωπεύει ο Trump. Ή μήπως δεν είναι έτσι; Θα το δούμε στη συνέχεια.

Από ό,τι φαίνεται μέχρι σήμερα, οι μεταρρυθμίσεις του Trump θα επικεντρωθούν στο εσωτερικό των ΗΠΑ, στην προσπάθεια χαλιναγώγησης των χρηματοπιστωτικών παιγνιδιών της Wall Street και των πολεμικών επιχειρήσεων των ελίτ στην ανατολική ακτή, σταθεροποιώντας, κατά το δυνατόν, μια χώρα που διατρέχει τον κίνδυνο διαλύσεως. Έτσι, στην πρώτη του ομιλία, ο μέλλων πρόεδρος των ΗΠΑ ανέφερε τους δύο πυλώνες της πολιτικής που θα ακολουθήσει και θα είναι: