Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Τον συνάντησα για πρώτη φορά στην πρόσφατη Αποστολή του "Ναυτίλου" στην Κίμωλο, στην οποία συμμετείχε εκπροσωπώντας τους "Ιατρούς S.O.S.". Εξεπλάγην ευχάριστα με την ηρεμία του, τις γνώσεις του, την συμπεριφορά του απέναντι στους κατοίκους του νησιού, το φορητό οφθαλμιατρείο του και την διεθνή πατέντα που εξασφάλισε με το μηχάνημα τηλεοφθαλμολογίας που ο ίδιος κατασκεύασε το 2013.

Πρόκειται για τον χειρουργό οφθαλμίατρο Ιορδάνη Χατζηαγγελίδη, στο εκπληκτικό οφθαλμιατρείο του οποίου πήγα προχθές για να μιλήσω μαζί του. "Ο μικρός μου αδελφός, που είναι ταλαντούχος αρχιτέκτων και πολιτικός μηχανικός, σχεδίασε τον χώρο του ιατρείου μου", λέει ο Ιορδάνης.

Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης.

Ένας 4χρονος νοσηλεύεται στο «Παίδων» με σοβαρά εγκαύματα. Το σπίτι, όπου διέμενε με τη μητέρα του, έπιασε φωτιά από κερί που είχαν αναμμένο για να βλέπουν, καθότι η ΔΕΗ τους είχε κόψει το ρεύμα χάρη στο πετυχημένο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης σε συνδυασμό με το 1ο, το 2ο και το 3ο Μνημόνιο.
    
Τους φοιτητές που πέθαναν στη Λάρισα τον Μάρτιο του 2013 από αναθυμιάσεις μαγκαλιού ελλείψει χρημάτων για αγορά πετρελαίου και τη γριούλα που πέθανε στη Λέσβο επίσης από μαγκάλι τον Ιανουάριο του 2015 τους ξεχάσαμε, αλλά δεν μπορώ να πω πως κάναμε και μεγάλη κουβέντα για τον 4χρονο. Το 3ο Μνημόνιο είναι ασφαλώς καλλίτερο από τα δύο προηγούμενα. Απόδειξη ότι το ψήφισαν 223 ηγέτες, ενώ το Μνημόνιο 2 ψήφισαν 199 και το Μνημόνιο 1 ακόμη λιγότεροι [172]. Άρα, δεν είναι καλλίτερο το 3ο; Στο 4ο Μνημόνιο θα έχουμε σίγουρα 280 ψήφους. Κάθε νέο Μνημόνιο και καλλίτερο. Στο 5ο θα χτυπήσουμε 301.

Είπα να μην ξανα-ασχοληθώ με την Κάσο, αλλά ο διάολος δεν με αφήνει να αγιάσω! Ακούω λοιπόν συνεχώς την δήμαρχό της να διαμαρτύρεται, προς όλες τις κατευθύνσεις, ότι ο Δήμος δεν έχει υπαλλήλους. Δεν κουράστηκε ακόμη η κυρία Μαίρη Σορώτου Τσανάκη να κλαίγεται συνεχώς ότι ο Δήμος Κάσου δεν έχει υπαλλήλους; Κλαίγεται στους συναδέλφους της δημάρχους, κλαίγεται στα κανάλια, κλαίγεται στους ταξιτζήδες της Αθήνας (ναι, δεν αστειεύομαι, κλαίγεται στους ταξιτζήδες της Αθήνας!), κλαίγεται παντού: http://www.skai.gr/mobile/tv/video?MMID=281840

Την βρήκα εκείνο το πρωϊνό του Φλεβάρη του 2016, περιφερόμενος σε μια παραλία της Σάμου ανάμεσα σε σχισμένες βάρκες, σωσίβια και λερωμένα ρούχα. Η ταυτότητα ενός μωρού, πλαστικοποιημένη, αγνώστου φύλου και εθνικότητας. Πώς να διαβάσω, άλλωστε, την αραβική γραφή; Η ημερομηνία γέννησης ήταν μόνο εμφανής και κατανοητή : 25.12.2015

Ένα μωρό δύο μόλις μηνών, λοιπόν, που το πήραν μαζί οι γονείς του στη βίαιη έξοδό τους από κάποια εμπόλεμη χώρα της ανατολής. Συρία; Ιράκ; Αφγανιστάν; Ποιος να ξέρει και τι σημασία έχει; Πώς να μεταφέρουν οι ώμοι ενός νεογέννητου την ευθύνη για την τρέλα του πολέμου; Αυτό έχει σημασία. Πώς να κατανοήσει τη μανία των αμερικανών, των ρώσων, των γάλλων και όλων αυτών οι οποίοι πιστεύουν ότι εξασφαλίζουν τα συμφέροντά τους ισοπεδώνοντας χώρες που βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, στο όνομα της... Δημοκρατίας; Πώς να δεχθεί ότι αναγκάστηκε να διασχίσει με μια φουσκωτή βάρκα το Αιγαίο σε μια αγωνιώδη προσπάθεια των γονιών του να του δώσουν σε μια άλλη χώρα αυτά που οι διεθνείς χωροφύλακες του στέρησαν στη δική του;

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Τον συνάντησα ένα πρωί στο λιμάνι της Ψάθης, είπαμε καλημέρα και πιάσαμε το γαϊτανάκι μιας συζήτησης που δεν θα τελείωνε ποτέ και πουθενά αν δεν έπρεπε να δώσει οδηγίες στο "Postali" και να επιστρέψει σύντομα στην "Καλή καρδιά του Μποχώρη", το δεύτερο μαγαζί, καφε-μεζεδοπωλείο, που διατηρεί στο Χωριό. Ο λόγος για τον Απόστολο Βεντούρη, έναν χαρούμενο άνθρωπο και επιτυχημένο επιχειρηματία. Με είδε που πηγαινοερχόμουν, με είχε εντοπίσει και την πρώτη φορά στο νησί, και σκέφτηκε πως ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να διαφημίσει τα μαγαζιά του στα είκοσι άτομα που "επέδραμαν" ξαφνικά, χειμώνα καιρό, στην Κίμωλο με την ευκαιρία της Αποστολής Αγάπης των μελών του "Ναυτίλου" και των γιατρών. Έξυπνος επιχειρηματίας. Και δεν είχε άδικο. Εξαιρετικά και τα δύο στέκια του. Και από πλευράς εξυπηρέτησης, και από πλευράς φαγητού, μεζέδων και γλυκών.