Γράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Η ενασχόλησή μου με το YouTube, αφ' ενός, σε συνδυασμό με τη θέση που παίρνω πολλές φορές απέναντι σε όσα νομίζω ότι με υποτιμούν σαν άνθρωπο και πολίτη συγχρόνως αυτής της χώρας, αφ' ετέρου, με έχει φέρει απέναντι σε κάποιους τσάμπα μάγκες του διαδικτύου οι οποίοι θεωρούν πως με τιμωρούν για την καταγγελτική μου στάση, εκδηλώνοντας με ένα ανώνυμο "dislike" τη δυσαρέσκειά τους.

Έχω βεβαίως συνηθίσει να είμαι ο "κακός" και να γίνομαι ο σάκκος του μποξ, δεδομένου ότι εκτός της δημοσιογραφικής μου ιδιότητας και της τάσης που έχω να καταγγέλω τα κακώς κείμενα, υπήρξα κατά καιρούς θαμώνας σε διάφορα fora και σωματεία του χώρου της θάλασσας (μη κερδοσκοπικά), έχω υπάρξει πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου σε δύο εξ αυτών και έχω υποστεί όλα τα δεινά που υφίσταται σ' αυτή τη χώρα όποιος θέλει να προσφέρει ανιδιοτελώς στα κοινά. Αντιθέτως, αναγνώριση, τίτλοι, τιμές και "φίλοι" έρχονται σαν επακόλουθο της γλοιώδους συμπεριφοράς αυτού που ανεβαίνει, έρποντας, γλύφοντας και με τα κέρατά του. Απεχώρησα, οικειοθελώς, και από τα fora και από τα σωματεία, και ζήτησα μάλιστα να διαγραφώ από το μητρώο των μελών τους, μολονότι σε δύο από αυτά υπήρξα ο ιδρυτής.

Κυβερνητική τροπολογία δίνει την δυνατότητα στην παράνομη -πλην όμως λειτουργούσα- «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» να καταθέσει προσφυγή για αναγνώρισή της,

Χωρίς να έχει προηγηθεί κάποιο γεγονός που να μας προϊδεάσει, η κυβέρνηση κατέθεσε τροπολογία σε νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, που αποτελεί την κερκόπορτα για αναγνώριση εθνικής τουρκικής μειονότητας στην Θράκη, με γνωστή φυσικά τη συνέχεια.

Φαίνεται, πως η ιδεοληψία κομματικών στελεχών που κατευθύνουν την κυβέρνηση, δεν περιορίζεται μόνον στην εσωτερική μεταβολή του αστικού δημοκρατικού πολιτεύματος, αλλά επεκτείνεται και σε εθνικά θέματα. Εκτός, δηλαδή, από τον φόβο που έχουμε ως προς το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων (όπου υπουργοί, Γαβρόγλου, Αχτσιόγλου, κ.π.ά., έχουν ταχθεί υπέρ της ονομασίας "Μακεδονία", χωρίς κάποιο παραθετικό), κάτι περίεργο συμβαίνει παρασκηνιακά και στην Θράκη.

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στην Κάσο από την Κυριακή 10 έως και την Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου ε.έ. η 9η Συνάντηση Λύρας & Οργάνων με Δοξάρι που συνδιοργανώθηκε από την Περιφερειακή Ενότητα Καρπάθου – Κάσου και τον Δήμο Κάσου και συγχρηματοδοτήθηκε από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και το Δήμο Κάσου.    

Οι μουσικές εκδηλώσεις της Συνάντησης έλαβαν χώρα στον αύλειο χώρο του Αγίου Φανουρίου στη συνοικία Καθίστρες της Αγίας Μαρίνας, ενώ η Έκθεση μουσικών οργάνων και η προγραμματισμένη ημερίδα πραγματοποιήθηκαν στην ανακαινισμένη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Κάσου ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΥΡΗΣ στο Φρυ. Παραβρέθηκαν και χαιρέτησαν την 9η Συνάντηση ο Αντιπεριφερειάρχης Πρωτογενούς Τομέα και Γαστρονομίας της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου κ. Φιλήμονας Ζαννετίδης, o Αντιπεριφερειάρχης Υγείας, Πρόνοιας & Κοινωνικής Συνοχής κ. Θωμάς Σωτρίλλης, ο Έπαρχος της Περιφερειακής Ενότητας Καρπάθου – Κάσου κ. Γιάννης Γ. Μηνατσής και ο Εκπρόσωπος της Δημάρχου Κάσου κ. Μαίρης Σορώτου – Τσανάκη, που απουσίαζε εκτάκτως λόγω σοβαρού οικογενειακού ζητήματος, Αντιδήμαρχος Κάσου κ. Γιάννης Νικολάου.

Αλίευσα στο YouTube ένα βίντεο μεγάλης διάρκειας, από το οποίο με κέρδισε μια σκηνή μερικών δευτερολέπτων, που είναι νομίζω όλα τα λεφτά. Είναι αυτή ακριβώς η στιγμή που η αυθόρμητη αντίδραση ενός νέου, να μη δώσει το χέρι του στον πρωθυπουργό της χώρας, γράφει ιστορία. Μια εικόνα χίλιες λέξεις.

Και σε ρωτώ Αλέξη Τσίπρα. Δεν θα προτιμούσες χίλιες φορές να σου ρίξει ένα γιαουρτάκι ο νεαρός από το να σε απαξιώσει μ' αυτόν τον τρόπο; Σίγουρα θα το προτιμούσες, αν κρίνω από την αμήχανη στάση σου. Η γλώσσα του σώματος, άλλωστε, είναι πάντοτε αδιάψευστος μάρτυρας των συναισθημάτων μας.

Πολύ θα ήθελα πάντως, μεταξύ μας, να βρω αυτόν τον νεαρό και να του δώσω το χέρι. Κάτι μου λέει πως τη δική μου χειραψία δεν θα την αποφύγει...

Ιωσήφ Παπαδόπουλος  

"Δεν υπάρχει μαύρη θάλασσα, υπάρχει η μαύρη προπαγάνδα σας", επιτέθηκε στους δημοσιογράφους ο αρμόδιος υπουργός για την πετρελαιοκηλίδα που καταστρέφει το περιβάλλον.

Μαύρη είναι η ψυχή σου μαυρόψυχε και σκοταδόψυχε πασόκε, που όταν είδες το καράβι του ΠαΣοΚ να βουλιάζει έτρεξες σαν τα ποντίκια, σαν ποντίκι κι εσύ, να σωθείς, τάχα μου πως δεν συμφωνούσες με το πασοκο-νεοδημοκρατικό μνημόνιο, για να πας στο μαντρί του καινούργιου κρυφοπασόκ, όπου βρήκαν καταφύγιο και άλλα ποντίκια σαν και σένα, να ψηφίσεις εκεί με χέρια και με πόδια το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο, και να αμειφθείς με μιά καρέκλα υπουργού, τρόπαιο και επιβράβευση της πολιτικής σου αλητείας.