Βολτάροντας παραμονή πρωτοχρονιάς στο κέντρο της Αθήνας, αλλά και σε άλλα συνοικιακά κέντρα, και βλέποντας όλον αυτό τον ορυμαγδό κατανάλωσης, τον συνωστισμό σε καταστήματα και καφέ, τις χιλιάδες σακούλες να πηγαινοέρχονται εύθυμα, τις χαρούμενες φάτσες πάνω από ανέμελα κασκόλ, τα smarthpones και τα tablets να δουλεύουν υπερωρίες, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να βουλιάζουν από ευχές και πίστεις ευτυχούς μέλλοντος, κι από βιντεάκια διονυσιακού ξεφαντώματος, το blog έπεσε σε βαριές σκέψεις.
"Ρε μπας κι είσαι εσύ ο μίζερος που τα βλέπεις όλα μαύρα;" σκέφτηκε.
"Μπας και τούτη 'δω η κανονικότητα μετά από 8 χρόνια μνημονίων είναι κανονική και μόνο εσύ και κάτι άλλοι γραφικοί την βλέπετε ανώμαλη;".
"Μήπως τελικά οι προδότες δεν είναι δωσίλογοι, αλλά συνεπείς πολιτικοί που φροντίζουν για τον λαό, και σύ τους βρίζεις άδικα;".
"Ρε μήπως ο λαός γουστάρει μνημόνια κι επιτροπείες, και eurogroup, και τέτοια;".
"Ρε μπας κι είχε δίκιο το γουρούνι και τα μνημόνια είναι ευλογία;".







