Του Δαμιανού Βασιλειάδη (εκπαιδευτικός, συγγραφέας).

«Και η αλήθεια είναι ότι δούλοι δεν μπορούν, ούτε να υπερασπιστούν, ούτε και να ελευθερώσουν τους σκλάβους»       

Γιάννης Πασαλίδης

Ο κύβος ερρίφθη. Η εθνική μειοδοσία είναι υπό εξέλιξη. Ήδη ο υπουργός Εξωτερικών κ. Κοτζιάς ανακοίνωσε επίσημα ότι η κυβέρνηση είναι υπέρ της σύνθετης ονομασίας για τα Σκόπια, επιβεβαιώνοντας τον πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στα Σκόπια Φιλιπ Ρίκερ: «Η επίλυση της διαφοράς για την ονομασία είναι ευθύνη της ηγεσίας της πΓΔΜ και της Ελλάδας. Πιστεύω ότι το ζήτημα αυτό μπορεί να επιλυθεί ανά πάσα στιγμή. Χρειάζεται, ωστόσο, προσπάθεια και από τις δύο πλευρές και η ευθύνη είναι δική τους». Όμοιες και οι δηλώσεις του Αναπληρωτή Υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Χόιτ Γι: “Αθήνα και Σκόπια έχουν μια εξαιρετική ευκαιρία να επιλύσουν το ζήτημα της ονομασίας το 2018”, καλώντας την Ελλάδα και την ΠΓΔΜ να επιδείξουν στις διαπραγματεύσεις “καλή πίστη”. Δηλαδή, με άλλα λόγια μας έστειλε τελεσίγραφο οριστικής επιλύσεως του ονόματος της ΠΓΔΜ εντός του 2018.

Θα εξομοιωθεί για άλλη μια φορά ο θύτης και το θύμα;

Οπότε, με τέσσερα λεπτά του ευρώ, σώσαμε το περιβάλλον. Διότι, αφ' ενός τόσο αξίζει το περιβάλλον στην συνείδηση των σοφών νομοθετών, αφ' ετέρου και σπουδαιότερο, ως γνωστόν μόνον οι πλαστικές σακούλες ρυπαίνουν το περιβάλλον.

Καθότι, οι πλαστικές συσκευασίες των τροφίμων, των χαρτικών, των απορρυπαντικών και λοιπόν αγαθών, με τις οποίες γεμίζουμε τις πλαστικές σακούλες, δεν επιβαρύνουν καθόλου το γήϊνο οικοσύστημα.

Ούτε οι καμινάδες των εργοστασίων που κατασκευάζουν τις πλαστικές αυτές συσκευασίες ή τα αγαθά που συσκευάζουμε σ' αυτές, και τα λογής απόβλητά τους το επιβαρύνουν. Μόνον οι εξατμίσεις των αυτοκινήτων των πολιτών και τα δικά τους απόβλητα.

Εξ ού και τα κάθε λογής πρόστιμα και περιβαλλοντολογικά τέλη ποιοί πρέπει να τα χρεωθούν και να τα πληρώσουν; Μα οι πολίτες φυσικά. Προς θεού, τί φανταστήκαμε; Οι βιομηχανίες και οι εταιρείες;

Γράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Κάθε μέρα συμβαίνουν απίστευτα πράγματα σ' αυτή τη χώρα. Πράγματα που είναι αδύνατον να κατανοηθούν και πολύ δύσκολο να περιγραφούν, καθώς η αγανάκτηση τού γράφοντος τού στερεί τη νηφαλιότητα, την ψυχραιμία και την ικανότητα γραφής που απαιτεί η περιγραφή δύσκολων και ψυχοφθόρων καταστάσεων. Ακούστε την απίστευτη περιπέτεια που έζησα - και συνεχίζω να ζω - η οποία άρχισε όταν αποφάσισα να πουλήσω το ιδιόκτητο σπίτι μου στην Ηλιούπολη (μαιζονέτα εμβαδού 130 μ2), για να αγοράσω ένα μικρότερο (εμβαδού 85 μ2) στο Κορωπί. Πίστευα ότι έτσι θα μείωνα το κόστος συντήρησης και τους κεφαλικούς φόρους, με τους οποίους έχουν φορτώσει οι δωσίλογοι κυβερνώντες (νυν και πρώην) τους κατόχους κύριας κατοικίας, και θα αποταμιεύσω τη διαφορά για να αντιμετωπίσω τα δύσκολα χρόνια που θα ακολουθήσουν. Ακούστε λοιπόν.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

[Ο εικονιζόμενος είναι ο πασίγνωστος θεμελιωτής της πωλητικής «περσινά ξινά σταφύλια». Είχε δηλώσει προ της 25.01.2015 ότι 700 φάκελοι είναι έτοιμοι για είσπραξη φόρων ύψους μερικών δισ. Μετά την 25.01.2015 το ξέχασε. Ομοίως μετά την 25.01.2015, σε εκδήλωση εκπροσώπων ασφαλιστικών εταιρειών, υποσχέθηκε την ίδρυση ασφαλιστικών δικαστηρίων].

Αχ αυτές οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων που δεν μπορούν οι αρμόδιοι να τις προσαρμόσουν στις εμπορικές ή αγοραίες. Και γιατί δεν μπορούν παρακαλώ; Διότι δεν υπάρχουν στοιχεία. Και πώς να υπάρξουν στοιχεία, αφού είχαμε κάποτε υπουργό Οικονομικών τον πανέξυπνο Παλαιοκρασσά;

Σήφη, ευχαριστώ για τις ευχές.

Όμως η ζωή διδάσκει, ότι ούτε οι ευχές εκπληρώνονται, ούτε οι  προσδοκίες και ελπίδες πραγματοποιούνται, ούτε οι προσευχές εισακούονται.

Επί Γης ειρήνη δεν θα υπάρξει ποτέ, όσο θα υπάρχει πολεμική βιομηχανία.
Ούτε οι θρησκείες, ούτε οι ιδεολογίες, ούτε τα κοινωνικά συστήματα, ούτε οι επιστήμες απάλλαξαν τα τρισεκατομμύρια των ανθρώπων που, με το χαμηλό μας IQ, ζουμε με αυταπάτες και ψευδαισθήσεις.

Προς τί κι αν βελτιώθηκε η λεγόμενη "ποιότητα ζωής" μας και αυξήθηκε το "προσδόκιμο επιβίωσης";

Πόσες φορές θα ευχηθεί ο καθένας μας το "Καλή χρονιά;" Ε! καί;

Ίτε λοιπόν παίδες ελεύθερων σκλαβωμένων".

Εμμ. Α. Χριστουλάκης