Γράφει η Φιλονόη.
Συζητώντας μὲ ἀπογοητευμένους φίλους, γιὰ τὸ εἶδος τοῦ (ἐκ πρώτης ὄψεως) ἀρίστως καπελωμένου κι ἐλεγχομένου συλλαλητηρίου, προσπαθῶ νὰ τοὺς ἀνοίξω τὸ ὁπτικό τους πεδίον, γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦν πὼς ὄχι μόνον δὲν χάθηκε κάτι, ἀλλὰ πὼς ὅλα τώρα ξεκινοῦν. Καὶ δὲν ξεκινοῦν διότι ἐκεῖ ἦσαν μόνον, στὴν πλειοψηφίαν τους (κατὰ τὰ φαινόμενα) συμπολῖτες μας ποὺ ἐμπρὸς σὲ ἕναν νέο «ἐθνοσωτῆρα» (ἢ ἀκόμη καὶ …Μακεδονάρχη), θὰ σπεύσουν νὰ χειροκροτήσουν ἀγελαδηδόν, ἀλλὰ διότι κάτι ἄλλο, πολὺ μεγαλύτερο, ἔβγαλε ὅλον αὐτὸν τὸν κόσμο ἀπὸ τὴν ἡσυχία του.
Ψάχνουμε γιά …Μακεδονάρχη;
Καί, καθὼς ὅλοι μας γνωρίζουμε, αὐτὸς ὅλος ὁ κόσμος δὲν ἐξῆλθε τῆς ἡσυχίας του γιὰ ὅλα τὰ μνημόνια ποὺ ψευδῶς μᾶς ἐφόρεσαν… Οὔτε ἐξῆλθε τῆς ἡσυχίας του γιὰ τὰ εὔμορφα μάτια καὶ τὰ γλυκὰ λόγια τοῦ κάθε ὁμιλητοῦ ἢ τοῦ κάθε ἐντεταλμένου διοργανωτοῦ. Οὔτε ἔφθασε ἔως ἐκεῖ, σιωπηλὰ ἀλλὰ ὑπερήφανα, γιὰ νὰ χειροκροτήσῃ κάποιον παρλαπίπα ἢ γιὰ νὰ συμμετάσχῃ στὰ στατιστικὰ τῆς …ἀστυνομίας. Ὁ κόσμος ἔφθασε ἔως ἐκεῖ γιὰ ἕναν καὶ μόνον λόγο: γνωρίζει πολὺ καλὰ μέσα του τοὺς κινδύνους ποὺ ἐνέχονται στὶς διαπραγματεύσεις γιὰ τὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας μας!!!









