Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Η χθεσινή είδηση, πέρα από τη μπουρδολογία του Χάνου Κλασμένου που φεύγει, αλλά μένει, για να φύγει αν και όταν δεν θα μπορεί να μείνει με ή χωρίς εκλογές ή δημοψήφισμα, καθότι η σχέση του με τον Αλαίκσοις είναι άρρηκτη, επειδή αμφότεροι είναι μη διαπλεκόμενοι [λέμε και καμμιά μ..], ήταν η αποφυλάκιση του Άκη. Και να οι δηλώσεις των δικηγόρων του που μετέδιδαν την αγωνία του μέχρι να περάσει το κατώφλι της φυλακής και να σφίξει στην αγκαλιά του τη Βίκυ, η οποία έχει ασκήσει αγωγή διαζυγίου, και το ανήλικο παιδί του, και να τα βίδεα με τον ίδιο να περιγράφει το δράμα του με τα bypass και την αναπηρία 80%. Ο «παρ’ ολίγον πρωθυπουργός» ένα από τα προσωνύμιά του. Ο «ωραίος Μπρούμελ» παλαιότερα. Ο «αντ’ αυτού» εξ ίσου παλαιότερα κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ. κ.ο.κ. κ.ο.κ. κ.ο.κ κ.ο.κ.ο.κ κ.ο.κ. Έτσι είναι πάντα με τους μεγάλους άνδρες. Μένουν στην ιστορία με το μικρό τους όνομα. Αλέξανδρος, Ναπολέων, Αντρέας, Άκης.





