Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.
Υπότιτλος: «ο Χατζηπετρής ως πολιτειακός παράγων».
Όλες αυτές τις μέρες της καταστροφής αδυνατώ να βάλω σε χαρτί τις σκέψεις μου και την οργή μου. Είχα αποσβολωθεί από το απύθμενος θράσος των κυβερνώντων που προσπαθούσαν και ακόμη προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν έγινε και τίποτε ρε αδερφέ.
Διάβαζα τα τρυφερά σημειώματα των συνανθρώπων μου που περιέγραφαν λακωνικά τον άφατο πόνο τους από την απώλεια προσφιλών τους προσώπων. Έχει μείνει χαραγμένο στη μνήμη μου αυτό που έγραψε εν κατακλείδι μία πονεμένη μητέρα που έχασε το παιδί της: «Να αγκαλιάζετε τα παιδιά σας κάθε μέρα». Ναι, πρέπει να τα αγκαλιάζουμε κάθε μέρα, διότι στο κράτος που ζούμε όλα μπορούν να συμβούν.






