Καλέ μας φίλε Ιωσήφ,

Ξέρουμε ότι σε βρίσκουμε σε ταξείδι στις Κυκλάδες και σε ευχαριστούμε που μοιράζεσαι με το δικό σου μοναδικό τρόπο τ’ ανθρώπινα θέματά σου. Έχουμε καταλάβει ότι περιποιείς τιμή όχι μόνον στον άνθρωπο αλλά και και στη φύση και στα ζώα. Με την ευαισθησία σου και την ενσυναίσθησή σου ανέσυρες από τη μνήμη και το αρχείο μας πράγματα που για κάποιους, ίσως αρκετούς, είναι επουσιώδη.

Κάνουμε εδώ μια παρένθεση, όχι άσχετη με το θέμα μας, μιας και είναι τόσο επίκαιρη η μάσκα και η κουκούλα. Ουδέν μεμπτόν για την ιατρική μάσκα και ουδέν μεμπτόν για την κουκούλα των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος, όταν είναι να υπηρετηθεί η ιατρική και η πολιτεία αντίστοιχα. Τι γίνεται, όμως, όταν η μάσκα γίνεται προσωπείο που το φορά ο δημοσιογράφος; Τι γίνεται, όμως, όταν ο ιατρός αποφασίζει να φορέσει κουκούλα για να αποκρύψει την ταυτότητά του, την ιδιότητά του και τις προθέσεις του; Με τη βοήθειά σου, αποκαλύψαμε και καταγγείλαμε δημοσίως τη δράση, εντός των δομών της Πολιτείας και με την ανοχή της Δικαιοσύνης, των κουκουλοφόρων ιατρών του Ειδικού Σώματος, του γνωστού ΚΕ.Π.Α.

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Πάλι ακούσαμε τον Αλαίκσοις να μιλάει για οράματα και να ονειρεύεται  τη δεύτερη φορά αριστερά που θα φέρει την αξιοκρατία [εδώ καγχάζομεν χιλιάκις] και θα φροντίσει τους κατατρεγμένους, ενώ ο Κούλης ασχολείται με το αιπειταιλοικώ κράτως και συνεχίζει να οικοδομεί εμπιστοσύνη με τους Τούρκους. Την ίδια ημέρα που άρχισαν συζητήσεις οι Επιτροπές, τουρκικά αεροσκάφη υπερίπταντο των νησιών μας. Ετοιμάζεται όλο το πωλητικό σύστημα να προσφύγει στη Χάγη, για να μας πει, αν είναι δικό μας κάτι που διεκδικεί  η Τουρκία.  Αλλά, το χειρότερο όλων είναι που μεταδίδονται κάθε λίγο και λιγάκι δηλώσεις του εν Αθήναις αμερικανικού πρέσβεως που παίρνει το μέρος μας, αλλά δεν βάλλει κατά της Τουρκίας. Πόσο πιο μεγάλη ήττα μπορούμε να ανεχθούμε  από τη μη συμμετοχή μας στη διάσκεψη για τη Λιβύη;

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Όταν τον είδα να έρχεται οδηγώντας το ηλεκτροκίνητο αναπηρικό καροτσάκι του, να χαμογελάει και να μας ρωτάει τι κάνουμε, ένοιωσα μια συγκίνηση και μια θετική ενέργεια να με πλημμυρίζει.

Ο κυρ Αντώνης Χάρος έμεινε παράλυτος στα 35 του εξ αιτίας μιας μορφής μυοπάθειας. Μαθημένος να τρέχει και να σκαρφαλώνει στα βουνά της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Ίου, βόσκοντας τα 300 αιγοπρόβατά του και τυροκομώντας με τον παραδοσιακό χειροκίνητο τρόπο, βρέθηκε ξαφνικά να μετράει τις ημέρες, τους μήνες και τα χρόνια της ζωής του κλεισμένος στους τέσσερις τοίχους ενός σπιτιού. Τελευταία του παρηγοριά το ηλεκτροκίνητο αναπηρικό καροτσάκι του, το οποίο οδηγεί με αξιοζήλευτη μαεστρία. Ένα μικρό τροχοφόρο που του δίνει την αίσθηση της ελευθερίας αφού του παρέχει τη δυνατότητα να βγει απ' το σπίτι, να παρκάρει σε ένα άνοιγμα του δρόμου, να αγναντεύει τη δύση του ήλιου και τα σπίτια της Χώρας, να παρακολουθεί τα διερχόμενα αυτοκίνητα και να πιάνει κουβέντα με τους περαστικούς.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Είναι απίστευτο τελικώς αυτό που συμβαίνει σ' αυτή τη θεότρελη γωνιά του πλανήτη. Άνθρωποι ελεεινοί, δωσίλογοι, προδότες, ανήθικοι, τυχοδιώκτες, απατεώνες, ψεύτες και λαμόγια ευημερούν και κατακτούν υψηλές θέσεις στο κοινωνικό, μιντιακό και πολιτικό γίγνεσθαι, ενώ την ίδια στιγμή άνθρωποι με ταλέντο, ήθος, εργατικότητα και αγάπη για την πατρίδα είναι καταδικασμένοι να μένουν στην αφάνεια και στην απομόνωση, χωρίς κανένα απολύτως ενδιαφέρον απ' την Πολιτεία και τα μέσα ενημέρωσης, να υφίστανται δε, επιπλέον, το bullying των συμπατριωτών τους επειδή η κατσίκα τους κατεβάζει γάλα!

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Ο Βαρουφάκης, λοιπόν, κατέθεσε στη Βουλή στικάκι με τις μαγνητοφωνημένες συνομιλίες στο Eurogroup. Το Προεδρείο αρνήθηκε να το παραλάβει, επειδή πρόκειται  για παράνομη πράξη, την οποία δεν μπορεί να ευλογήσει. Κύκλοι δε του Αρείου Πάγου του διεμήνυσαν να προσέξει, διότι η πράξη του  θα έχει συνέπειες. Για να δούμε περί τίνος πρόκειται.

«Άρθρο 19 Συντάγματος
 1. …….
 3. Απαγορεύεται η χρήση αποδεικτικών μέσων που έχουν αποκτηθεί κατά παράβαση του άρθρου αυτού και των άρθρων 9 και 9Α».